+31 (0) 314 - 368 500
sales@rabelink.nl

‘Nog een ritje Italië, dan ben ik helemaal in m’n sas’

Bij de overname van Leusink Logistics door ons bedrijf kwam begin dit jaar nogal wat kijken. Ook voor de Leusink-medewerkers die mee overgingen had dit veel impact. Henri Verbeck vertelt (tijdens zijn laatste vakantiedag) over de eerste maanden bij Rabelink.

Na twaalf jaar bij Leusink hoefde Henri, die met zijn vrouw en twee kinderen (23 en 21) in De Heurne woont, niet lang na te denken toen hij het aanbod kreeg om als internationaal chauffeur mee over te gaan naar Rabelink. “Ik was er blij mee, thuiszitten wil je ook niet…” Maar helemaal enthousiast was hij niet gelijk, moet hij toegeven. “Ik heb er wel tegen opgezien. Leusink was een klein bedrijf, daarvoor zat ik bij Netwerk en dat was ook klein. Ik vroeg me af hoe het zou gaan bij Rabelink, echt een groot bedrijf. Maar zo voelt het absoluut niet, het is heel persoonlijk.”

Het waren bovendien niet louter nieuwe gezichten die hij tegenkwam bij ons bedrijf: Roy Langenhof, Goran Vidovic, Walter von der Brüggen, Edwin Raben en Robin Geerts gingen Henri en zijn collega’s voor en maakten al eerder de overstap van Leusink naar Rabelink. Het is een hereniging die Henri vrolijk stemt. “Want iedereen baalde als een stier toen zij weggingen. Het waren echt de gangmakers, de gezellige en goede collega’s.”

Voor de rest is het – qua nieuwe gezichten – soms nog zoeken voor Henri; niet alleen doordat hij doordeweeks vooral in het buitenland zit (‘heel veel Zwitserland en Duitsland, af en toe Frankrijk of Oostenrijk’), na terugkeer in de Achterhoek even met de andere chauffeurs napraten en het weekend inluiden zit er vanwege de coronamaatregelen vrijwel niet in. “Wat dat betreft is het een rare tijd nu, je leert de nieuwe collega’s minder snel kennen. Het is ook een erg grote groep natuurlijk. Het komt voor dat ik me afvraag of ik me nou al wel of nog niet aan iemand had voorgesteld”, zegt Henri lachend. “Maar ik heb een warm welkom gehad hoor! Er is altijd wel iemand bij wie je met een vraag terechtkunt, als je iets wilt weten.”

Als internationaal chauffeur komen Henri’s huidige werkzaamheden grotendeels overeen met wat hij bij Leusink deed: ook voorheen kwam hij al regelmatig in Oostenrijk, Zwitserland en Duitsland. Toch is er één ding wat hij jammer vindt: “Ik reed hoofdzakelijk op Italië, helaas nu niet meer. Dat mis ik wel, de gemoedelijkheid daar, Italië was mijn favoriete bestemming.” Dat betekent echter niet dat Henri het nu minder goed naar zijn zin heeft. “Nee hoor, het bevalt me echt hartstikke goed. Nu nog een ritje Italië, dan ben ik helemaal in m’n sas!”