+31 (0) 314 - 368 500
sales@rabelink.nl

Hans Omvlee: ‘In drie kwartier door Parijs, ongelooflijk!’

De corona-crisis maakt heel duidelijk waar de maatschappij behoefte aan heeft en wat de noodzakelijke processen zijn om onze samenleving te laten functioneren. Zo houdt de logistiek- en transportsector Nederland op de been. Niet voor niets zijn transport en logistiek opgenomen in de lijst met cruciale processen. Als bedrijf spelen wij daar een belangrijke en mooie rol in. Tijd om dit laten te zien in een mini-serie. Met deze keer de ervaringen van een van onze internationale chauffeurs: Hans Omvlee.

Hans rijdt al zo’n 17 jaar internationale ritten voor Rabelink. In die tijd is er veel veranderd en gebeurd, maar deze crisis vraagt weer heel nieuwe dingen van hem als chauffeur en mens.

Hans rijdt veel op Engeland, maar vorige week was hij in Frankrijk. Daar reed hij in drie kwartier zijn ronde door Parijs: “Ongelooflijk! Normaal kost me dat de halve middag! Nu zie je pas hoeveel tijd je eigenlijk altijd kwijt bent aan files, en maar aanschuiven. Dat is wel een heel nieuwe ervaring hoor. Ongekend!”

Hoewel de lockdowns in verschillende landen een positief effect hebben op de drukte op de weg, wordt Hans ook geraakt door de zware kanten ervan. Zo heeft zijn vriendin een kindje met longproblemen. “Ik heb een eigen huis, maar woonde in de weekenden bij haar. Nu kan dat niet. Ik zie haar alleen in het weekend even bij haar op het balkon van haar appartement. Ze is bang, omdat ik in veel verschillende landen kom en veel mensen zie. Natuurlijk neem ik maatregelen: ik draag een mondkapje en bril. Maar ik loop nu eenmaal een grotere kans op besmetting dan iemand die op kantoor of thuis werkt. Zo werden we een aantal weken geleden nog met 50 mensen in een busje gedrukt in Engeland. De ramen compleet beslagen. Nu doen ze dat niet meer gelukkig.” Ook zijn ex-vrouw vindt het risico te groot en laat de kinderen in het weekend niet meer naar hem komen. “Ik zie ze alleen nog bij haar thuis.”

Een bijkomende uitdaging voor chauffeurs is dat veel voorzieningen dicht zijn, maar Hans merkt de waarde van de goede band die hij met klanten heeft opgebouwd. “Ik was bij Cambridge, maar de truckstop waar ik altijd heen ga om mij te douchen en te eten zat dicht. Ik moest daar het weekend overbruggen. Toen heb ik de klant gebeld, een vriendelijke kerel die ik inmiddels goed ken. Hij heeft me de sleutels gegeven van de locatie, zodat ik vast kon afkoppelen en daar gebruik kon maken van het toilet en de keuken en koffie kon pakken. Super! Veel chauffeurs hebben nu magnetrons laten inbouwen of nemen brandertjes mee. We kunnen nu niet afhankelijk zijn en moeten goed voor onszelf kunnen zorgen. Dat wordt ook overal naar chauffeurs gecommuniceerd. Maar in mijn ervaring staat bij bedrijven overal de deur voor ons open. Afstand houden wordt ook overal netjes gedaan. Bij sommige bedrijven zijn ze wel erg voorzichtig, en willen ze bijvoorbeeld de papieren niet aftekenen. Maar gelukkig zijn dat uitzonderingen.”

Ondanks de druk die het op zijn persoonlijke leven legt, denkt Hans er niet over om het werk neer te leggen. “Het is belangrijk werk en ik ben dit leven gewend. Ik ben ook niet bang. Het is me wel netjes gevraagd hoor, of ik het nog zag zitten. Maar ik ga gewoon door!” Wat hij wel mooi vindt aan deze tijd is de waardering: “Ik krijg in de verschillende landen vaak van mensen te horen dat ze blij zijn dat we het risico nemen, zodat hun bedrijven ook door kunnen. Het respect voor chauffeurs is internationaal zeker gegroeid!” En dat vinden wij helemaal terecht!