+31 (0) 314 - 368 500
sales@rabelink.nl

‘Als je geen plezier in je werk hebt, moet je gewoon stoppen’

Van de Turkse boerderij uit zijn jeugd belandde Bilal Korkmaz (44) via een Turks restaurant in Wuppertal begin deze eeuw in Nederland. Daar werkte hij onder meer voor Intersnack. Met de noten van de Doetinchemse producent is hij nog altijd iedere werkdag bezig, maar nu in dienst van Rabelink. En hoe vroeg die werkdag ook begint, scherpte is altijd geboden. “Want het is een grote verantwoordelijkheid als je met voedsel werkt!” Maar gelukkig is er tussendoor ook tijd voor lol met de collega’s én voorziet hij de ‘harde werkers’ aan de Vlijtstraat regelmatig van wat lekkers te eten.

In gesprek met: Bilal Korkmaz (44) – uit ons personeelsblad RabeL!NK, editie herfst 2020

Bilal werkt sinds mei 2011 bij Rabelink, als operator in de procesarea aan de Vlijtstraat. Lekker dicht bij huis ook nog eens: Bilal woont met zijn gezin in Doetinchem. Hij en zijn vrouw hebben drie kinderen: twee jongens van 16 en 12 en een meisje van 4. Werken in de procesarea doet hij graag: “Ik heb gewoon altijd plezier hier!”

Bilal groeide in een Koerdisch gezin op in Turkije, op de boerderij. Een tijd waar hij nog vaak aan terugdenkt. “Ik heb goede herinneringen aan het werken op de boerderij. Nog steeds ga ik graag met mijn kinderen naar een boerderij, dieren kijken. Of lekker naar het bos. Meestal gaan we dan naar de Slangenburg. Ik hou van de natuur, dat brengt me terug naar mijn jeugd.” Maar het werk op de boerderij was uiteindelijk niet voor hem weggelegd. Op zijn 27e verhuisde hij naar Nederland, na eerst een paar jaar in Wuppertal, Duitsland te hebben gewerkt, onder andere in een Turks restaurant.

Voordat Bilal bij Rabelink belandde, werkte hij eerst 3,5 jaar bij Intersnack. Daar heeft hij veel ervaring opgedaan met de verschillende machines die gebruikt worden bij de verwerking van noten. Die kennis kwam hem goed van pas toen hij via het uitzendbureau bij Rabelink op de procesarea terechtkwam, waar Intersnack twee opschoningslijnen heeft staan. Daar worden de noten verpakt van doos naar bigbag of terug in een doos met een bewerking ertussen. “Ik heb Thomas (Notten, procesoperator, red.) nog wel een en ander kunnen leren toen ik hier begon”, merkt hij lachend op.

Als hij een vroege dienst draait, begint hij om 6.00 uur. Hij heeft dan al de lampen aangedaan, de machine aangezet, de planning nagekeken om te kijken welke productie er gedraaid wordt die dag, de gasmeter en afzuiging aangezet, de messen gecontroleerd en zijn eerste kop koffie voor die dag gedronken. En dan moet zijn dienst nog beginnen. “Ik bedien meestal de machine. We moeten altijd scherp zijn, goed controleren of het product in orde is en de zeef controleren op beestjes en glas. Als operator ben je verantwoordelijk, dus je moet altijd goed opletten en ook veel uitleggen, want er zijn regelmatig nieuwe medewerkers vanuit het uitzendbureau. Het is een grote verantwoordelijkheid als je met voedsel werkt!”

Het werken op de procesarea bevalt Bilal prima: “Ik heb zo veel lol met mijn collega’s, er wordt altijd gelachen!”, vertelt hij met een grote grijns op zijn gezicht. “Niemand legt heel veel druk op ons, iedereen is vriendelijk. Er is geen ruzie, iedereen doet zijn werk. Het is voor mij ook heel fijn dat het dicht bij huis is. En er wordt met je meegedacht en naar een oplossing gezocht, als dat nodig is. Toen de kinderen nog klein waren en ik moest plotseling weg doordat er eentje ziek was, werd er altijd door Thomas meegedacht over een oplossing zodat ik naar de kinderen kon.” Daar tegenover staat dat zijn collega’s ook heel blij met hem mogen zijn: “Ik vind lekker eten belangrijk, maar vind het net zo belangrijk om dat eten te delen! Dus ik neem dus nog weleens iets mee voor de harde werkers hier”, zegt hij met een knipoog.

Zijn er dan ook dingen die hij iets minder fijn vindt aan het werk? “We zitten hier natuurlijk apart van de rest van het bedrijf. Dat vind ik weleens jammer, dat ik weinig contact heb met collega’s op andere locaties. En vroeg opstaan, ja, dat vind ik nog steeds lastig! Maar het is wel ontzettend fijn dat het hier altijd lekker koel is in de zomer… Ik geef niks om die hitte”, zo voegt hij lachend toch weer iets positiefs toe. Het moge duidelijk zijn: Bilal zit prima op zijn plek. En dat vindt hij dan ook het allerbelangrijkste: “Als je geen plezier in je werk hebt, moet je gewoon stoppen!”